Home

Hoi allemaal! Ik ben Marianne en ik ben Marokkaanse. Ik ben 22 jaar en ik woon sinds mijn 10e in Nederland. Mijn ouders wonen ook in Nederland. Alleen mijn opa en oma wonen nog in Marokko. Elke zomervakantie ga ik bij mijn opa en oma op bezoek voor 6 weken.

Nu genoeg over mezelf gepraat. Waarom deze website eigenlijk? Nou ik woon nu al 12 jaar in Nederland, maar ik blijf mezelf nog steeds verbazen over een aantal dingen hier in Nederland. Nederland is namelijk zo anders dan Marokko. Wanneer ik weer 6 weken in Marokko geweest ben, moet ik echt weer wennen als ik in Nederland ben. Hier hebben mensen hele andere gewoontes, het is veel minder warm en de taal is natuurlijk anders. Dit heb ik natuurlijk ook wanneer ik van Nederland naar Marokko ga. In Marokko is alles veel minder gestructureerd. Het verkeer is daar heel druk en onrustig, de wegen zijn daar slechter en de huizen zijn minder strak. Ook is er veel armoede. Lees hier een leuk stuk over online casinos.

Ik wil mijn ervaringen dan ook graag met jullie delen. Ik schrijf dit zowel voor Marokkanen als voor Nederlanders. Misschien dat jullie mijn verbazing ook herkennen. Ik blog daarom over veel verschillende soorten onderwerpen. Ik zou zeggen ga er even voor zitten en neem een kijkje op mijn website.

Directheid van Nederlanders

Allereerst waar ik me over verbaas en soms aan irriteer, dat is dat ik Nederlanders erg direct vindt. Ze zeggen werkelijk alles wat ze denken. Dit heb ik ook gemerkt toen ik ging solliciteren vorig jaar.

Doordat ik Marokkaans ben, draag ik een hoofddoek. Ik heb de opleiding facility management gedaan. Dus toen ik ging solliciteren zocht ik ook een baan in die sector. Mij leek het erg leuk om in de sales te gaan. Toevallig waren er bij drie verschillende bedrijven vacatures voor deze functie. Ik ben meteen gaan solliciteren.

Bij het eerste bedrijf moest ik het gesprek voeren met de facility manager. Het was een jonge man. Hij was net gekleed en praatte wat bekakt. Van mijn moeder heb ik geleerd nooit een vooroordeel te hebben. Dus dat deed ik nu ook niet. Het gesprek begon erg leuk. We hadden meteen een klik samen en hij was erg geïnteresseerd in mij. Het gesprek was bijna afgelopen, totdat hij mij een vraag stelde: draag je altijd een hoofddoek vanwege je geloof? Ik dacht meteen bij mezelf: wat is dit nou voor vraag? Natuurlijk draag ik altijd een hoofddoek. Ik ga toch niet de ene dag wel een hoofddoek dragen en de andere dag niet.

Ik beantwoordde zijn vraag met: ja, ik draag altijd een hoofddoek. Toen ik dat zei werd hij iets minder enthousiast. Hij zij dat ze het als bedrijf niet toegankelijk vinden als hun sales medewerkers een hoofddoek dragen. Sales medewerkers zitten namelijk regelmatig bij klanten. Wanneer zij dan een hoofddoek dragen vinden ze dit gesloten overkomen.

Toen hij dit zei schrok ik ontzettend. Hoe durft hij dit zo te zeggen. Ik voelde me erg beledigd. Hij vroeg mij of ik er voor open stond om mijn hoofddoek af te doen wanneer ik naar een klant zou gaan. Dit wilde ik niet. Ik geloof namelijk ergens in en ik ga dit niet weggooien voor een baan. Hij zei dat hij mij dan niet aan kon nemen.

Ik was erg teleurgesteld. Op mijn tweede sollicitatiegesprek bij een van de andere bedrijven  gebeurde er precies hetzelfde. Bij het derde bedrijf hadden ze er wel respect voor en stonden ze ervoor open dat ik ten alle tijden mijn hoofddoek zou dragen. Het was een minder commercieel bedrijf en de klanten die zij hadden waren voornamelijk stichtingen. Daarom vinden ze het juist interessant om iemand van een andere cultuur in het bedrijf te hebben.

Inmiddels werk ik al een jaar bij dit bedrijf. Ik heb het daar erg naar mijn zin en mijn collega’s zijn allemaal erg vriendelijk. Ik ben dan ook ontzettend blij met deze baan. Maar de redenen waarom ik bij de andere bedrijven afgewezen bent vind ik erg schrikbarend. Er zullen vast mensen zijn die dit artikel lezen en het herkennen. Nederlanders zijn nou eenmaal anders en daar moeten we mee leren omgaan. Lees mijn casino blog.

Eetgewoontes

Ja het eten in Nederland is wel degelijk anders dan in Marokko. Ik heb het idee dat Nederlanders eten, omdat ze moeten eten. En niet omdat ze het echt lekker vinden.

Ik heb namelijk regelmatig dat wanneer ik bij collega’s ga eten, er heel snel gegeten wordt. De meeste van mijn collega’s hebben kinderen en een druk huishouden. We zijn dan klaar met werken en gaan snel boodschappen doen. Dan moeten we snel de kinderen van school halen en rijden we naar huis. Dan is het snel snel koken en eten. Wat er dan meestal gekookt wordt, is aardappels, vlees en groenten. Het staat binnen 10 minuten op tafel. Iedereen eet snel zijn bord leeg en gaat weer van tafel af.

Hier verbaas ik me erg over. Waarom nemen ze nou niet iets meer tijd om even lekker te eten. Gezellig samen aan tafel te zitten en bij te praten. Doordat iedereen zo snel eet, heb ik ook niet het idee dat mensen genieten van het eten.  

In Marokko is het erg belangrijk om lekker en uitgebreid te eten. Toen ik nog in Marokko woonde, at ik ook pas om 9 uur s’ avonds. We deden er twee uur over om te koken. Lekker uitgebreid met allerlei verschillende hapjes. We namen dan ook echt de tijd om te eten en bij te kletsen.

Het is jammer dat ze dat in Nederland niet doen. Ik snap het ook wel dat ze hier sneller eten. Nederlanders werken natuurlijk erg hard en hebben een hoger tempo dan in Marokko. Maar soms mis ik het wel. Daarom vind ik het ook heerlijk als ik weer 6 weken in Marokko ben. Ik heb hier een leuk artikel over de online casino mogelijkheden in NL. 

 

Hobby’s